...”ΧΑΜΠΑΡΙ”...

Περάσαν χρόνια,

βυθισμένα σε στάχτες,

με επάνω τους χιόνια.

Χρώματα,κάθε λογής

που μόνο στη φαντασία,

μπορείς να βρεις

Νύχτες,που γίνανε μέρες

και ώρες,που μοιάσαν αιώνες

με εσένα να παλεύεις,

μία με νεράιδες,

και άλλη,με χελώνες

Μια κόρη,

που γινότανε,

απο μικρή,μεγάλη,

με Σένα,μούσκεμα,

να προσπαθείς,

να φτιάξεις το κεφάλι,

μόνη συντροφιά,

απομεινάρια,στο κουτάλι

Απορίας άξιο αδερφέ,

πως τα κατάφερες

και δε χαιρέτησες μωρέ.

Ψάχνοντας με κάθε τρόπο,

πως θα γίνει,

να σε κλάψουν πρώτο

Δεν ξέρω,

ποίος σου κανε τη χάρη

και όχι μόνο είσαι εδώ,

αλλά νιώθεις και παλικάρι.

Δεν ξέρω που χρωστάς

η αν είναι τιμωρία,

όλη αυτή η ευλογία

Το σίγουρο είναι ένα,

πως εν μέρει,γλύτωσες,

στο τελευταίο ζάρι,

ή τελικά μεγάλωσες

και απλά,πήρες χαμπάρι.

..."VIVA LA (r)EVOLUTION"...

..."Δικό σας με την αγάπη μου και οχι μόνο  Άγνωστος Α"..